Ferman Olan Kalbini

Buzlu kadehim bile söndürmüyor kalbimin atesini
icime cekiyorum körfezin yosun kokan meltemini
Hicbir seye degisemem dinmeyen sicak hasretini
Yciyorum, o bal akan dudagindan dökülen sözlerini

Uzaklardan hasret rüzgarinin ninnisiyle avunurum
Ümitle filizlenip özlemle cektigin nefesin olurum
Tut ellerimi! caresizlige o zaman meydan okurum
Bekliyorum, o ceylanlara meydan okuyan gözlerini

Uzak bir sehirdeyim gözlerim inan hep seni ariyor
Vakit cok gec olsa da martilar kanatlarini cirpiyor
Güzelbahce'nin kiyisinda sensiz yine gün batiyor
Hissediyorum, o kor ates misali yanan düslerini

Kanatlanarak daglari acip yaninda olmayi isterdim
Rüyalarini güllerle, yatagini papatyalarla örterdim
Kapina ansizin gelip yildizlardan buket sunardim
Seviyorum, o duygularima ferman olan kalbini