köpekler insanların ensadık dostları..ben saha 6-7 yaşlarındayken benimle yaşıt bir alman kurdumuz vardı.adı ÇAVUŞ tu.adı nedenmi öle babam askerdeyken çavuşunu hiç sevmezmiş.aklına geldikçe çavuş diyor oyana bu yana yolluyordu hayvanı..abi köpek sanki bir hayvan dğil aileden gibiydi,sofraya beraber otururduk abimlerle okula gider onları bırakır geri dönerdi hatta hiç unutmam beni okula ilk gün ne çavuş götürmüştü çok korkuyordum annem ile babama beni okula siz götürmeyin dedim çavuş götürsün dedim.benimle okula kadar geldi,içeri girene kadar bekledi,girdim sonra koştum baktım halen bekliyor gittim sarıldım hadi eve git dedim.bu onu son görüşümdü.bir dahada görmedim sonradan babam söylemişti köpekler eceli geldiğini anlayınca sahiplerinden uzaklaşırlar mış. ogünden beri bizim eve köpek girmez..girse bile çavuşun yerini dolduramaz ..
sorunun cevabı ise sevgi ile besle ,,:))
5 ay önce hayrola tarafından cevaplandı.