dedikodu yapmayı sevmem. daha çok kendi başımdan geçen olaylardan bahsederim konuşurken. orda olmayandan bahsetmekten pek haz etmem. bazen öyle olması gerekiyorsa anca o zaman. hem karşımdakini tanımanın en iyi yolu kendinden bahsetmesini sağlamak. başkasından bahsediyorsa kaçarım yavaş yavaş :)

semem ama dınlemeyı cok severım hele bızım sulale bı toplandıgı zaman iste orda yapılan dedıkoduyu cok severımm

Bir hadiste dedikodu yapmanın, kendi ölmüş annenin etini yemek kadar iğrenç olduğu belirtilmiş. Ama günlük yaşamda istemeden de olsa yapılıyor sanırım herkes tarafından az yada çok.

allah aşkına arkadaşlar dedikodu yapmak da neymiş ya lütfen.
dedikodu yapmayıda yapanıda sevmem.öyle birini tanıyorsamda onunla kesinlikle konuşmam vede uyarırım..

birde bazen şuna rastgelirim bizim toplumumuzda eleştri ile dedikodu birbirine çok karıştırılır..aslında sevilmeyen dedikodu iken yanıda eleştride yanar maalesef..

çok utanç verici bence asla yapmam

KESİNLİKLE SEVMEM

dedikodusu yapılan kişinin yüzünede söylediğim şeylerii olan şeyleri konuşurum bu dedikodu oluosa yapıorum ama benm bildiğim dedikodu olmayan o kişinin yüzüne söylenmemiş şeyleri arkasından konuşup çoğaltıp büyütüp öle kendini tatmin mi ne:) ama dinlemeye hakkatten bayılıorum ama hiç katılmam evet öle böle veya şöle die sadece gülerimm çok kmik oluo halamlar babannemler bi araya geldimi helee ooooooo gel keyfim gel:D

sevmem,şükür ki artık arkadaşlarım da pek sevmiyor:))) ama yaptığım zamanlar oluyor,ki bu zamanlar çok azdır.

sevmem sevenide sevmem. bulunduğum mekanda mümkün olabildiği kadar da yaptırmamaya özen gösteririm