kalabalıktan degilde.bazen kendimden korkarım..öyle karışık.öyle kalımtımsal düşünceler gelirki,aklıma vazgeçerim..ve bu koruma mekanizması..(tabiki kendimi)

ben derim ama sözlüm diyemiyor :) yapı meselesi. ben hiç çekinmem.

Olsada bütün gün durmadan haykırsam..aahh ahh (:

Hiç bir zaman hiç kimseden çekinmedim ve çekinmem de... Sevmek o kadar ihtiyacımız olan bir duygu ki her ortamda sevdiğimi haykırabilirim. Esas çekinilecek duygu nefrettir.

İnanıyorum ki kulakları duyuyordur bağırıp milleti niye rahatsız edeyim.Duyabileceği kadar sesimi çıkartırım.Milleti noter diye kullanmanın manası ne?Daha sonra bir kayalığın üstüne çıkar bas bas bağırır telafi ederim.isterse kendimi de aşağı atarım:)