fakir bir ailede dogan cocugun ruhsal bir bunalim yasamasi cok normal, gun boyunca izleyebilecegi bir tv ile cevresinde bir dedigi iki edilmeyen birkac ornek var ise kacinilmaz...hepimizin tahmin edebilecegi gibi tek problem ailenin ekonomik durumundaki bozukluk bir diger deyisle alim gucunun dusuk olmasi...gelirin dengesiz dagildigi toplumlarda bu tur sorunlar bakidir...

Bu genellemeyi sadece çocuklara indirmeye gerek yok bence...Bir belediye otobüsünde yolculuk edin, genellikle akbille kullanmak zorunda olan, asgari ücretle çalışan, kazandığının yarısını yola yarısını da kiraya veren ama bunun yanında evde en az 1 çocuğun ve bir eşin kendini beklediğini bilen ama tüm bunların üstesinden nasıl geleceğini asla bilemeyen insanlar yığını var orda!
Kendileri en az 30 kişiyle aynı ortamda, birbirinin nefesini alıp vererek ayakta gitmek zorundayken, yandaki son model bir jipte tek başına, daha yirmilerinde bir genç, elinde son model telefonla yanlarından süzülüp geçerken, bu kişilerin ruhsal hastalıklara yakalanmamalarını beklemek, büyük haksızlık olur sanırım...Bu insanlar her an; hayatın neden adil olmadığını ve daha kötüsü, bu adaletsizliğin, neden kendilerine biçtiği payın "bu"(fakirlik, yokluk, açlık, eğitimsizlik, cahillik) olduğunu düşünürler...
Bu da; ruhlarının yeterince deforme olmasına yeter zaten...