YANLIZLIĞI HİÇ SEVMEM AMA DEDİĞİN GİBİ BAZEN İNSANIN YANLIZ KALMAYA İHTİYACI OLUYOR

evet geçen cuma öle bişiy oldu.c.tesi sabahı soluğu karadenizin kıyısında karaburunda aldım.sahilde hava çok rüzgarlı olduğundan kimseler yoktu,herzaman gittiğim kayalığa gittim en sevdiğim müzik,bir kitap ve kocaman bir termosla birlikte bir günü geçirdim,geceyi orada bir kamp alanından çadır kiralayarak geçirdim,pazar öğleden sonra ee döndüğümde üzerimden çok büyük bir yük kalkmıştı sanki..

hiç sevmem. ancak dinlenmem lazımsa yalnız kalıp şöyle bir uzanmak isterim.

zaman zaman oluyor tabi. eee insanın kendisi ile baş başa kalması gerek ama dimi :)

çok olmuyo ama bazen iyi gelebiliyor

bende sevmem.ama yalnızken kendimle ilgili hesaplamalar yapmak,bunalım takılmak.veya boş boş gezmek.komik bir filmde tek başıma kahkaha atmak gibiside yok hani:))

Aslında yalnızlığı çok sevmem, ben genelde kalabalık dost ortamlarının adamıyım:D Ancak iş hayatı başladıktan sonra daha bir yanlızlığa ihtiyaç duymaya başladım. Yeri geliyor, kimseye tahammül edemiyorum ve yalnız kalmak istiyorum.

herkesin oluyordur nasıl yeter artık bi manitam olsun istiyorum der insan bazende biraz yalnız kalayım diye yalvarır ama bildiğim bir şey var yalnızlık ömür boyu

nadir zamanlarda oluyor.
genelde sevmem ama yaa.

ohaa hep dıorum be bu lafı ben valla hepte yanlız kalsam cıtım cıkmaz yanı severım yanlızlıgı

Yanlız kalmak istediğimde kendimi ortamdaki herşeyden soyutlayabilmek gibi bir yeteneğe sahibim, istersem yanlız kalabiliyorum:)